Italiaanse Republiek

Italië is mede-oprichter van de Europese Unie, ligt voor een groot deel op het Apennijns schiereiland ("de laars") en grenst in het noorden aan Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk en Slovenië. In de parlementaire republiek wonen circa 60,6 miljoen mensen, waarvan ruim 2,8 miljoen in de hoofdstad en het economisch centrum van het land, Rome.

Italië behoort tot de 10 grootste economieën ter wereld, de vierde economie van de Europese Unie (Italië behoort zoals onder meer Nederland en Duitsland tot de netto-betalers aan de EU), met een bruto binnenlands product in 2016 van meer dan € 1.672 miljard (bron: Eurostat) en een verwachte groei van 1,15% in 2017 (bron: IMF). Het land is lid van de G8, de 8 rijkste landen ter wereld, en is verder internationaal vertegenwoordigd in de NAVO sinds 1949 en de in Wereldhandelsorganisatie (WTO). Na de Tweede Wereldoorlog verschoof de Italiaanse economische structuur van een agricultuur land naar naar een van de meest geïndustrialiseerde economieën in de wereld als gevolg van de ontwikkeling van kleine en middelgrote bedrijven naar export-gerichte sectoren.

Sinds Italië lid werd van de eurozone is de export van Italië, ondanks groeiende wereldwijde competitie, significant gegroeid. Italië is 7e grootste exporteur van de wereld en 24e meeste complexe economie in de wereld volgens de Economic Complexity Index (2015). Nederland is een van de belangrijkse handelspartners voor Italië: Nederland vormt de 12e exportmarkt voor Italië, Italië is daarentegen de 5e bestemming voor de Nederlandse goederenexport met een gemiddelde Nederlandse export naar Italië van circa € 22 mld. per jaar. De belangrijkste Nederlandse exportartikelen naar Italië zijn voedingsmiddelen, elektrische machines en apparatuur, metaalproducten, synthetische vezels, chemische producten en grondstoffen. Nederland importeert voor zo'n € 10 mld. vanuit Italië, voornamelijk elektrische machines en apparaten, transportmiddelen, mechanische apparatuur, metaalproducten, synthetische vezels en chemische producten.

Net zoals vele andere landen werd Italië in 2008 geraakt door de financiële crisis en werkt aan verbeteringen sindsdien. In de jaren na de crisis werden achtereenvolgens twee bezuinigingspakketten geïmplementeerd waarvan de eerste in mei 2010 (€ 24 mld.) gericht op een vermindering van overheidsuitgaven en de tweede in december 2011 (€ 30 mld.) betrof onder meer belastingverhogingen. Onder de regering van huidig premier Paolo Gentiloni richt Italië zich nu op de nodige economische en structurele hervormingen om het economisch herstel en verdere groei van het land te stimuleren. Daarnaast werken de grote banken in Italië aan vermindering van hun slechte leningen en herkapitalisatie met steun van de overheid en de Europese Centrale Bank om de stabiliteit van de Italiaanse banksector te herstellen.